Een tiener beleeft mobiliteit heel anders dan een volwassene. Waar beleidsmakers vooral kijken naar doorstroming en verkeerscijfers, kijken jongeren ook naar sfeer, beleving en sociale veiligheid. Zich verplaatsen is voor een tiener niet zomaar van A naar B reizen, maar een belangrijk onderdeel van hun sociale leven.

Ontdek drempels die op papier niet zichtbaar zijn door tieners te bevragen!

Voor een gemeente is de sensibilisering van ouders een delicate oefening: je kan hen best niet met de vinger wijzen omdat ze hun kind met de auto brengen, maar je wil hen wel verleiden en ondersteunen om voor de fiets, te voet, of openbaar vervoer te kiezen.

Maar hoe bereik je ouders precies? En wanneer en wat moet je juist communiceren?

Ouders zijn belangrijke besluitvormers. Zij zijn het die ultiem oordelen of hun kind al dan niet zelfstandig naar school mag.

Hoe beoordelen zij de infrastructuur? Welke knelpunten, maar ook kansen zien zij?

Een veilige fietsinfrastructuur is een noodzakelijke voorwaarde voor zelfstandige mobiliteit. Zolang een route onveilig aanvoelt, zullen ouders aarzelen om hun kind met de fiets alleen naar school te laten gaan. Eén gevaarlijk kruispunt of onveilige oversteekplaats is vaak al genoeg om voor de auto te kiezen.

Het openbaar vervoer is pas een echt alternatief voor de auto als het betrouwbaar is. Voor een tiener is er niets stressvoller dan een bus die vertraging oploopt, niet komt opdagen of zelfs zomaar voorbij rijdt omdat hij te vol zit.